Atlas chmur

Chmury są jednym z najważniejszych elementów pogody. Towarzyszą nam każdego dnia i wpływają nie tylko na temperaturę, opady czy zachmurzenie, ale także na nasze samopoczucie, plany podróży i odbiór krajobrazu. Czasem tworzą na niebie delikatne smugi, innym razem potężne burzowe wieże lub zwarte warstwy przynoszące długotrwały deszcz.
Rozpoznawanie chmur nie zawsze jest proste. Ich kształt, wysokość i wygląd mogą zmieniać się bardzo szybko. Dlatego przez wiele lat próbowano stworzyć system, który pozwoliłby je uporządkować. Jednym z najważniejszych prekursorów klasyfikacji chmur był Luke Howard, brytyjski farmaceuta i meteorolog amator. W 1802 roku przedstawił on system nazw oparty na języku łacińskim, opisujący wygląd i budowę chmur.

Obecnie wyróżnia się 10 podstawowych rodzajów chmur. Dzieli się je głównie według wysokości występowania, czyli na piętro wysokie, średnie i niskie. Osobno omawia się także chmury o silnej rozbudowie pionowej, które mogą rozciągać się przez kilka pięter atmosfery.

Piętro niskie obejmuje chmury o podstawie od powierzchni ziemi do około 2000 metrów. Piętro średnie znajduje się zwykle od 2000 do 7000 metrów, natomiast piętro wysokie od około 5000 do 13 000 metrów. Zakresy te częściowo się pokrywają, dlatego przy rozpoznawaniu chmur ważna jest nie tylko wysokość, ale też ich wygląd, grubość, barwa i rodzaj opadów.